Samsen 2/12: รายงาน พระบรมราโชวาท

พระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

“คนเราอยู่คนเดียวไม่ได้ จะต้องอยู่เป็นหมู่คณะ และถ้าหมู่คณะนั้นมีความสามัคคี คือเห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน ช่วยเหลือในทุกเมื่อ ช่วยกันคิดว่าสิ่งใดควร สิ่งใดไม่สมควร สิ่งใดที่จะทำให้นำมาสู่ความเจริญความมั่นคง ความสุขก็ทำ สิ่งใดที่นำมาซึ่งหายนะหรือเสียหายก็เว้น และช่วยกันปฏิบัติทั้งหน้าที่ทางกายทั้งหน้าที่ทางใจ”

พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในพิธีพระราชทานธงประจำรุ่นลูกเสือชาวบ้าน จังหวัดสระบุรี

๑๖ เมษายน ๒๕๑๙

บทความนี้หมายถึงว่าการที่เราจะอยู่รอดในตัวคนเดียวนั้นในสังคมไทยนั้นมันยากที่จะเป็นไปได้ ฉะนั้นเราจึงจำเป็นที่จะต้องอยู่กันเยอะๆ มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ และถ้ากลุ่มที่เราอยู่ด้วยนั้นมีความสามัคคีเช่นการทำงานร่วมกันก็จะช่วยกันทุกคน การเห็นอกใจ และการช่วยเหลือซึ่งกันและกันทุกเมื่อเมื่อพบเจอปัญหา และพิจารณาว่าสิ่งไหนที่ดีและที่ควรทำ ชักชวนและส่งเสริมกลุ่มของเราไปในทางด้านนั้น เพื่อที่จะได้พบกับความสุขความเจริญกันทั้งหมด แต่สิ่งไหนที่พิจารณาแล้วว่าไม่ควร ถ้าหากทำแล้วจะเกิดอันตรายหรือไม่เป็นที่มาใจทางสังคม ก็ให้ช่วยกันตักเตือนว่าอย่าทำ และนอกจากนี้ก็ให้ช่วยกันปฏิบัติหน้าที่ทางกายก็คือสิ่งที่ต้องทำโดยใช้ร่างกายเป็นหลัก และการปฏิบัติหน้าที่ทางใจให้ถูกต้อง

หลักสอนของพระเจ้าอยู่หัวบทนี้ข้าพเจ้าขอนำไปปรับในการเลือกที่จะทำสิ่งต่างๆ จะพิจารณาว่าควรหรือไม่ ถ้าควรก็จะช่วยกันปฏิบัติเพื่อความสุขสบาย แต่ถ้าเห็นว่าไม่ควรก็จะช่วยกันตักเตือนภายในกลุ่มเพื่อที่จะไม่มีการประพฤติเช่นนั้น

คำสอนนี้ข้าพเจ้าขอมอบให้ ด.ญ. จินต์จุฑา โศภิษฐพันธ์